Wat is een MCP-server en hoe belt hij

Een MCP-server is een interface waarmee een AI-editor of assistent (Claude Code, Cursor, Windsurf en andere) tijdens het draaien een tool van een externe dienst kan gebruiken - niet alleen erover praten, maar hem echt inzetten. Het Model Context Protocol (MCP) is een open standaard waarmee de editor een lijst met beschikbare tools opvraagt, de juiste tool voor de prompt kiest en hem met echte parameters aanroept; de server aan de andere kant voert de tool uit en stuurt het resultaat terug in het gesprek. Bij volai is een van die tools make_call - daarom kan een AI-editor letterlijk de telefoon pakken en iemand bellen zonder dat u één regel code schrijft.

Wat is een MCP-server?

Anthropic introduceerde het Model Context Protocol in november 2024 als open standaard om AI-modellen te verbinden met externe tools en gegevens - in plaats van dat elke editor en elke dienst een eigen eenmalige integratie bedenkt, spreken ze één gemeenschappelijk protocol. MCP onderscheidt twee kanten: MCP-client is de app die u draait (Claude Code, Cursor, Claude Desktop), en MCP-server is de interface die een dienst (in dit geval volai) naar buiten openstelt - een lijst met tools die hij kan uitvoeren.

De MCP-server van volai draait op https://volai.cz/mcp (een externe server die wordt bereikt via zogeheten streamable HTTP transport, geen proces op uw eigen schijf) en biedt 110 tools (per 3 november 2026; de actuele lijst staat altijd op /docs/mcp) - van het opvragen van uw tegoed en het kopen van een nummer tot het versturen van een sms en, ja, het voeren van een gesprek.

Hoe roept een MCP-client een tool aan?

Tussen de installatie van de server en een echt telefoongesprek gebeuren een paar stappen - de editor doet ze allemaal, u schrijft alleen de prompt:

1. De editor maakt verbinding met de server en authenticeert zich met een API-sleutel (Authorization: Bearer vk_...) - dezelfde sleutel als voor de REST-API, met dezelfde limiet van 60 verzoeken per minuut.
2. De server stuurt een lijst met tools terug - van elke tool een naam, een beschrijving in gewone taal en de exacte vorm van de parameters (een JSON-schema).
3. Het model leest de beschrijving en kiest de tool die bij de prompt past - bijvoorbeeld make_call als de prompt "bel" zegt.
4. De editor roept de tool aan met echte parameters - een daadwerkelijk telefoonnummer en echte instructies voor de agent, geen algemene tekst.
5. De server aan onze kant voert de tool uit - start het gesprek, schrijft tegoed af - en geeft het resultaat tweemaal terug: als leesbare zin en tegelijk als gestructureerde gegevens (structuredContent) voor een client die ze rechtstreeks kan lezen.
6. Het model krijgt het resultaat terug in het gesprek en vertelt u wat er is gebeurd - of gaat door naar een andere tool, zoals get_call, om te wachten tot het gesprek is afgelopen en een transcriptie op te halen.

Voorbeeld: make_call in de praktijk

U zegt de editor in gewone taal wat u wilt - bijvoorbeeld: "Bel +420777123456, stel je voor als receptionist van Nordic Coffee en zoek uit of de beller een tafel wil reserveren." De editor maakt daar een aanroep van de tool make_call van - dat gedeelte ziet u zelf nooit, maar onder de motorkap ziet het er zo uit:

{
  "to": "+420777123456",
  "systemPrompt": "U bent de receptionist van koffiebar Nordic Coffee. Neem de oproep aan, stel u voor en vraag of de beller een tafel wil reserveren - zo ja, vraag naar de naam en het tijdstip."
}

De tool vereist een bestemming (to - een Tsjechisch of Slowaaks nummer, de enige die volai op dit moment kan bellen) en precies ÉÉN van drie manieren om het gesprek te voeren - agentId (uw eigen agent handelt het af), from (een eenvoudige brug tussen twee nummers, zonder agent) of systemPrompt (een proefgesprek zonder eigen nummer - één verzoek, vooraf hoeft u niets te kopen of in te stellen). De server antwoordt tegelijk op beide manieren (een fragment - de volledige vorm van het gespreksobject staat in de REST-API-referentie):

{
  "call": {
    "id": "c_7a2f91de",
    "direction": "out",
    "to": "+420777123456",
    "status": "initiated",
    "startedAt": 1756111400000
  },
  "trial": true,
  "from": "+420..."
}

Het gesprek vertrekt vanaf een gedeeld volai-demonummer, volgt de instructies uit systemPrompt en wordt gewoon in rekening gebracht, inclusief de agenttoeslag - alleen met een strengere daglimiet dan bij een echte agent: maximaal drie proefgesprekken zonder eigen nummer per account per dag (beschreven in de REST-API-referentie, stand 6 september 2026). Daarom bevat het antwoord ook trial: true en from met het gedeelde volai-demonummer, zodat duidelijk is dat het gesprek niet vanaf uw eigen nummer is gevoerd.

Hoe hangt een MCP-server samen met telefoongesprekken?

De MCP-server pakt zelf geen telefoon op - hij is de voordeur waarlangs uw prompt bij de echte servicelogica komt. Daarachter roept make_call dezelfde laag aan als de REST-API en het portaal, die het gesprek op het telefoonnetwerk zet precies zoals elk ander uitgaand volai-gesprek - via een SIP-trunk die de signalering over internet verbindt met het echte telefoonnetwerk (hoe dat werkt, leest u in Wat is een SIP-trunk). MCP is de taal die de AI-editor spreekt; een SIP-trunk is de taal die het telefoonnetwerk spreekt - en de servicelogica ertussen verbindt die twee.

Beveiliging

MCP authenticeert met dezelfde API-sleutel als de REST-API - wie hem heeft, kan in uw naam uw tegoed uitgeven: nummers kopen, bellen, sms versturen, agenten aanmaken. De sleutel hoort alleen in de configuratie van uw editor, nooit in frontendcode of een GitHub-repository. Bij vermoeden van een lek is het één klik in het portaal (API en MCP) - het verwijderen van de sleutel werkt direct en kan niet ongedaan worden gemaakt.

Een tweede beveiligingslaag draait op de server, niet in de prompt. Een nummer op de bel-me-niet-lijst (de tool add_to_dnc) wordt geblokkeerd voor gesprekken via make_call en via de relay, ongeacht wat de prompt zegt - het model hoeft niet zelf te onthouden wie het niet mag bellen, de server dwingt de grens af. In dezelfde lijn dragen tools die geld kosten of iets onomkeerbaar wijzigen (make_call, send_sms, delete_agent...) eigen vlaggen in het protocol - de server geeft vooraf aan of een actie destructief is of veilig te herhalen. Acties met kosten zijn bewust NIET idempotent: wie make_call na een verbroken verbinding nogmaals aanroept, zet een tweede gesprek in gang en brengt een tweede betaling in rekening, dus een zorgvuldige client probeert het na een time-out niet uit zichzelf opnieuw.

Eén ding ontbreekt met opzet: het vrijgeven van een gekocht telefoonnummer of mobiel nummer zit niet bij de 110 tools. Een nummer kopen via MCP kan, een nummer vrijgeven niet - een onomkeerbare actie die een klant het nummer van zijn flyer kan kosten, verdient het portaal of de REST-API en niet één verkeerd gelezen zin in een prompt.

Probeer het zelf

Installeren in Claude Code is één commando in de terminal (Cursor, Windsurf en Claude Desktop hebben elk een paar eigen regels JSON nodig, zie /docs/mcp):

claude mcp add --transport http volai https://volai.cz/mcp \
  --header "Authorization: Bearer vk_YOUR_KEY"

Wat nu